Boję się, że już nigdy cię nie przytulę, nie pocałuje, nie zobaczę, że Cię stracę...

Potrzebuję się przytulić... Ktoś pomoże?

Dlaczego moje oczy łzawią tak mimowolnie, przepełnione ogromnym bólem i impulsem prosto z serca. To tęsknota, słyszysz? Krzyczę. Bądź!

Mam wrażenie, że to życie wciąż chce, bym stawała na głowie, gdy ledwo trzymam się na nogach.

Chcę się schować gdzieś głęboko, w jakąś dziurę, chuj wie gdzie, Tam gdzie nie ma wszystkich ludzi, tam gdzie nie przestraszę się, nikt nie będzie kazał kochać, a tym bardziej nienawidzić, Nie będę patrzeć na innych, oni nie będą mnie widzieć!