Bo życie jest jak życie. Albo idziesz przez nie z uśmiechem naiwnej optymistki, albo smucąc się jak uparta pesymistka. Nie ma nic po środku. Realiści nie istnieją...
W dniu pełnym nostalgii i zadumy pamiętajmy o tych, którzy od nas odeszli. A po cichej modlitwie za ich dusze, zapalmy również świeczkę za tych, o których nikt już nie pamięta. Niech oni także spoczywają w spokoju.
Na cmentarzu płomyki złote i groby w chryzantemach. Ludzie przyszli tu z myślą o tych, których już nie ma. Wspominają drogie imiona, zasłaniają lampki przed wiatrem, dla tych bliskich wieńce zielone i bukiety jesienne pełne kwiatów.