Ludzie mają irytujący zwyczaj pamiętania rzeczy, których nie powinni pamiętać...

Siedzi we mnie tyle słów tyle łez, cierpienia, złości, nerwów, zawiści, bólu. Mimo że bardzo chciałabym nie mogę pozwolić sobie na wybuch.

Niektórzy ludzie, podobnie jak niektóre zabawki, przychodzą na świat ze skazą. W pewnym stopniu jesteśmy podobni do zepsutych zabawek.

Ja nie żyję, ja tylko oddycham

Wszyscy strasznie spinamy się, aby być jacyś. Codziennie rysujemy siebie, dolepiamy do siebie klejem kolejne kartki, zdjęcia, wrysowujemy się w ramki, aby poczuć że jesteśmy czymś więcej niż imieniem i nazwiskiem.