Muszę kochać ten syf, który mam każdy metr, każdy gram, to jedyne co znam

Czas także ulega potknięciom i wypadkom i dlatego może się rozbić, i zostawić w jednym pokoju ułamek swojej wieczności.

Skąd ta straszna samotność i smutek bez dna?

Życiem rządzi przypadek, jest popieprzone i przypadkowe do chwili, aż spotyka się kogoś kto nada temu wszystkiemu sens, choćby tylko na chwilę.

To moja wina i mogę ją zwalić na kogo zechcę.