Za szybko i za bardzo się przywiązuję do ludzi. Za łatwo się otwieram i zbliżam. Dostrzegam w ludziach to co dobre, zapominając, że zawsze jest to drugie oblicze, a potem cierpię.

Chciałabym nie używać wulgaryzmów w swoim życiu, ale się kurrwa nie da!

Rzeczywistość puka do drzwi, wchodzi, rozsiada się i zabija złudzenia.

Nie interesują mnie opinie ludzi i ich myśli na mój temat. Jestem jaka jestem i robię to co robię. Niczego się nie spodziewam i nie oczekuję, a akceptuję wszystko. To bardzo ułatwia życie.

Tak sobie skroluję i skroluję i jakoś mija mi to życie