Znowu nie mogłam spać. Leżałam ze słuchawkami w uszach i myślałam o marzeniach, których nie spełniłam. O ludziach, których nie chce pamiętać.

Żadna noc nie może być aż tak czarna, żeby nigdzie nie można było odszukać choć jednej gwiazdy.

I pomyśleć, że Bóg stworzył człowieka by ranił.

Trochę dziwnie patrzeć codziennie na inne osoby, którym spełniają się moje marzenia.

Nie mogę zasnąć w bałaganie swoich myśli.