lecz faworyzować
nie ma już co
gdyż wszystko Słońca
pragnie wody każdy

nie wiem cóż inni uczynili
że pokochał to kulawe nasienie
modlę się za ciebie ojcze
prosząc abyś dom
z grzyba oczyścił
wieki kolejne mógł oddychać
barwą bieli pamiętając
o czerwieni
gojącej się rany

jak wykrzyczeć życie
jakie imię dać
gdy doliny i pagórki
mają sens i treść

słodki
lepki
urokliwy
brudny
kłujący
pełen goryczy

ten dom na skraju polany
zaszumiony drzew zielenią
dom zostawiony w nie spokoju
przez abrahama dzieci
wybiły szyby drzwi zdewastowały
na ścianach dziwnymi literami
napisały że bóg kocha
prowadzi przez ciemności świata