Bo życie to nie bajka o królewnie Śnieżce.
Każdy je układa na osobnej ścieżce.
A gdy ścieżki się złączą i połączą usta,
Życie płata figla i zostaje pustka.

Są wiersze radosne, ale są i smutne.
Zupełnie jak życie, które jest okrutne.
Bo daje radość, uśmiech i nadzieję,
Ale i odbiera i często się z nas śmieje.

Są chwile piękne i zarazem wzniosłe,
Gdy twarze płoną i są radosne.
Serca kołaczą wtedy zgodnym rytmem,
A miłość toczy swą odwieczną bitwę.

Było sobie udane życie Dlaczego się udało?
Bo kochało kochało kochało

w jedności siła
siła w jedności
dopowiem jeszcze
siła w miłości
jak żyć bez serca
chociaż na świecie
takich bez serca
dużo jest wiecie