Im częściej dostajesz od życia po mordzie tym więcej jesteś w stanie znieść.

Bo życie to nie tylko zabawa, a także przeprawa przez wzloty i upadki.

Kochać i tracić, pragnąć i żałować. Padać boleśnie i znów się podnosić. Krzyczeć tęsknocie "precz" i błagać "prowadź". Oto jest życie: nic, a jakże dosyć...

Podnosimy się, upadamy, gubimy i znów szukamy. Odchodzimy wciąż, powracamy, po drodze tam, gdzie zmierzamy.

Idziesz dalej naprzód, bo wolisz iść i upadać niż żyć na kolanach pełna fałszu.