- Panie sierżancie, przed pięciu dniami żona zniknęła mi z mieszkania. - Dlaczego dopiero dziś pan to zgłasza? - Nie wierzyłem szczęściu!

Coraz bardziej przekonuję się, że najszczęśliwsze życie prowadzę, gdy na nikim mi nie zależy...

Złe chwile są potrzebne, choćby po to, by docenić szczęście, gdy wróci. Jeśli wróci...

Szukałam bezgranicznej szczerości, poczucia bezpieczeństwa, ciepłych słów, romantyzmu, zrozumienia, pełnej akceptacji, bliskości, miłości, zaufania i to wszystko odnalazłam.

Nikt nie powiedział, że szczęście to obowiązek.