Moja babcia zawsze mówiła, że ludziom trzeba pomagać, bo jak sami będziemy potrzebowali pomocy, to ona do nas zawsze przypłynie. Z innego portu, ale przypłynie.

Od roku, te same papierosy, te same miejsca, te same paskudne, wstrętne ryje. Już patrzeć mi się odechciewa na te wciąż zakłamane, powoli wydłubywane resztką życia, która w was siedzi, oczy.

Pozwól mi nauczyć Cię KOCHAĆ!

Moje marzenia bez Ciebie nie są marzeniami\nMoje sny bez Ciebie nie są snami\nMoje życie bez Ciebie nie jest życiem\nNawet ja bez Ciebie nie jestem już sobą...

Już dłużej z tym nie mogę żyć,\nNic tylko bym mógł o Tobie śnić,\nNawet na chwilę zapomnieć nie mogę Cię,\nBo tak naprawdę podobasz mi się.