Poranki są ciężkie, tylko te bez Ciebie.

Nie wro­gowie, a przyjaciele zadają największe cierpienie. Nikt i nic nie może zranić Cię bardziej niż fałszywa przyjaźń, po której następuje samotność.

Chcesz wolności, jednak z czasem ta samotność staje się przekleństwem ;/

Zapomniałam wam powiedzieć, że w końcu jestem szczęśliwą SINGIELKĄ

Czasem nie możemy się zrozumieć,\n czasem pragnę samotności.\n Lecz kiedy nie ma Cie przy mnie, \nwszystko wokół mnie złości.