Ci, którzy odchodzą pierwsi, mają dużo lepiej. Ci, którzy zostają, muszą być bardzo silni, żeby przeżyć samotność.

Wiesz jak to jest budząc się co noc, czując łzy pod powiekami? Słyszeć jak serce wygrywa marsz żałobny? Jak podczas 40 stopniowej temperatury czuć wewnętrzne zimno i wśród miliona ludzi być samym?

Poznałam nowego przyjaciela. Ma na imię samotność.

Coraz częściej wkurzam się na ludzi i ich unikam. Po prostu nie chce mi się z nimi gadać ani nic.

Związki nie interesują mnie dlatego lepiej być samym i bawić się!