W rozrachunku między miłością a stratą, to miłość popychała mnie do walki o to, by... oddychać.

Udajmy, że Cię nie kocham, że nie potrzebuję, że nie tęsknie i że nie płaczę. Bo tak będzie lepiej.

Kiedyś będziesz żałował, ale to przyjdzie z czasem, wtedy zrozumiesz ile naprawdę straciłeś, ile mogłeś mieć, ale tego nie doceniłeś.

Czasem, życie się sypie i nie możesz nic poradzić, kiedy wszystko co kochałaś nagle zaczyna cię ranić.

Ile to już razy o nim zapominałam?