Mój drogi - prosiłaś cicho,
Patrząc się w oczy nieśmiele -
Będziemy żyli ze sobą
Naprawdę jak przyjaciele.

I cóż mi po przyjacielu,
Który ma parę warkoczy,
I ma najsłodsze usta
I najpiękniejsze oczy?

I cóż mi to za przyjaciel,
Co nie wychodzi bez matki,
Ma wachlarz, pióra na głowie
I jada tylko pomadki?

I musi wracać do domu,
Gdy bije dwunasta godzina.
I cóż mi to za przyjaciel,
Który nie pije wina?

Budując więcej okien, a mniej ścian, zdobędziemy sobie więcej przyjaciół.