Kiedyś przychodzi taki moment, że życie przestaje Nam być potrzebne. Nie dostrzegamy już tego piękna, co kiedyś. Nie ma przy Nas już tych samych osób. Świat wydaje się być bez celu i pozbawiony najmniejszego sensu istnienia. Każde miejsce staje się puste. bliscy ludzie zmienili się. A My? Zrozumieliśmy, że przeszłość nigdy nie wraca, a świat nie pięknieje.

Nie patrz wstecz, bo przeszłości nie zmienisz...

Rozdrapywanie starych ran prowadzi do zakażenia teraźniejszości.

Jeśli mogłabym coś w sobie zmienić, zmieniłabym tylko jedno. To, że za bardzo się wszystkim przejmuję. Tym co zrobiłam, czego nie zrobiłam, co zrobię i czego nie zrobię. A przecież jutro już może mnie nie być.

Nie można cofnąć straconych dni, można jedynie sprawić, aby kolejne były pełne szczęścia i uśmiechu...