Nie lubię tych wieczorów, gdy skulam się pod kołdrą na łóżko, przytulam do poduszki i usiłuję opanować myśli, które rozsadzają mi głowę.

Noc to czas w którym zamiast spokojnie spać, rozważamy całe nasze życie.

Czasami myślę sobie, że to dobrze, że moje nocne sprawy i przemyślenia nie wychodzą na światło dzienne. Mało kto mógłby je zrozumieć.

Bo czasem potrzebujemy przerwy, aby zrozumieć i docenić co jest dla nas ważne i jak wiele możemy stracić.

Nigdzie nie jesteśmy bardziej samotni, niż leżąc w łóżku, z naszymi tajemnicami i wewnętrznym głosem, którym żegnamy lub przeklinamy mijający dzień.