W oczekiwaniu na piątek

Kostucha już na mnie ostrzy swoją kosę. Jeżeli przyjdzie po mnie chociażby tej nocy, bez oporu poddam się jej woli. Przecież życie, to nieustanne czekanie, a jedyne, na czym można polegać, to śmierć.

Jestem naiwna. Wiem to. Wiem, bo wciąż czekam, choć nie ma na kogo. Bo kocham, lecz ten ktoś o tym nie wie. Staram się, a on tego nie zauważa.

Im dłużej na coś czekamy tym bardziej doceniamy to, kiedy nadejdzie.

A gdybyś wiedział jak bardzo cierpię gdy nie piszesz, napisałbyś?