Czasami życie stawia przed nami ludzi, tych którzy ranią, by zobaczyć jak powstajemy i dążymy do tych ludzi którzy nas uszczęśliwiają.

Pamięć to coś naprawdę dziwnego. Szufladki ma wypchane kompletnie nieprzydatnymi, bezsensownymi rzeczami. A człowiek zapomina jedną po drugiej te ważne, naprawdę potrzebne.

Patrzymy sobie długo w oczy, a potem ona całkowicie pochłania mnie, a ja ją, i nie wiem już, gdzie kończy się moja miłość, a zaczyna jej.

Wiesz co? Zawsze będziesz mój, bo nigdy nie zabronisz mi marzyć.

Jeśli się wyróżniasz, to jesteś znienawidzona przez innych.