Nie pozwól przyzwyczajać mi się do Twojej nieobecności.

Nikt nie zauważa, gdy odchodzimy. Widzą dopiero wtedy, jak już nas nie ma.

Czasami tylko czyjaś nieobecność pozwoli ci dostrzec to, co najbardziej w nim kochasz.

Mama: Czemu nie możesz być jak Twój brat? Syn: Ale ja nie mam brata. Mama: No właśnie.

Powoli przyzwyczajam się do swej nieobecności, powoli przyzwyczajam się do swej obojętności. I tak czasem sobie myślę, że lepiej byłoby gdyby mnie nie było.