Nienawidzę Cię za wszystko. Za to że dałeś mi tą cholerną nadzieje z której i tak nic nie wyszło. Za nieprzespane noce i litry połykanych łez.

Nawet tracąc wszystko... człowiek ma tę siłę, żeby zrobić chociaż wątły krok do przodu.

Jeszcze będzie pięknie, mimo wszystko. Tylko załóż wygodne buty, bo masz do przejścia całe życie.

Nie chce żyć ze złudną nadzieją, że Ty może kiedyś mnie pokochasz. Nie chcę tak.

Błędne koło