Miłość chmurna durna niedojrzała nie jednemu człowiekowi skrzydła połamała.

Nie bać się, wybiegać naprzód\nFormować przyszłość, spełniać się\nUpadać i podnosić się stale\nJest naszym przeznaczeniem...\nPogodziłam się z życiem\nugiełam się pod jego ciężarem\nJest takie krótkie, za krótkie na żale.

Nie można tęsknić za czymś, czego się nigdy w życiu nie miało... bo to nie jest tęsknota, tylko pragnienie

Miłość trzeba wytęsknić, wycierpieć, wypłakać, a i tak nie ma pewności czy się zjawi.

W końcu oszaleję z miłości i zamkną mnie w domu wariatów. "Zbyt mocno kochała". To będzie wyryte na moim grobowcu.