Ten Pan o ślicznym uśmiechu i pięknych oczach jest dla mnie bardzo ważny, wręcz najważniejszy!

To dziwne, ale kiedy człowiek się czegoś boi i oddałby wszystko, byle tylko spowolnić upływ czasu, czas ma okropny zwyczaj przyspieszania swego biegu.

Pies kiedyś: jeździł czołgiem, walczył na froncie, dostarczał listy. Pies teraz: boi się petard.

Czasem mam ochotę rzucić to i nie wracać, wziąć Cię za rękę i uciec na koniec świata.

Niedziela to czas na przemyślenia... :P