Najwyraźniej ludzie mnie nie rozumieją. Nie rozumieją, że trzeba mi trochę przestrzeni. Ciągle mi mówią, co mam robić. Uważają, że zasady i plany na przyszłość, czyste ręce i porządne maniery wszystko naprawią. Niczego nie chwytają.

Są ludzie dla których warto oddychać. Są miejsca do których warto wracać. Ale są też granice, których się nie przekracza.

Nie ma ludzi bez uczuć, są tylko tacy, których przeraża to, że je mają.

Koty są chyba najbardziej podobnymi do ludzi zwierzętami. Chciwe, leniwe, żarłoczne, czasami agresywne, a miłe dla innych tylko, kiedy najdzie je ochota, lub kiedy czegoś chcą.

Są ludzie po których odejściu zostaje coś więcej, niż tylko wspomnienia