Bardzo lubię przebywać wśród ludzi (do dwóch godzin dziennie)

Ludzie się karmią tym co Ci nie wyszło, i smucą tym co Ci się udało. Zauważyłaś? Te twarze, na które już nie możesz patrzeć, zawinęłabyś się od tego gdzieś daleko.. Przynajmniej na chwilę, ale to jest życie, nie zerwiesz się, nie na długo. Musisz inaczej szukać przed tym syfem schronienia.

Mam gdzie co mmówią ludzie,\nżyje własnym życiem.

Nie warto starać się zatrzymywać przy sobie ludzi, przebaczając im każdy błąd, spędzać z nimi czas i każdego dnia obdarzać większym zaufaniem, oni później i tak dokopią Ci tak mocno, że stracisz wiarę w innych.

Wiecie co? Właśnie zdałam sobie sprawę, że tak naprawdę nikt mnie do końca nie zna. Ludzie myślą, że wiedzą o mnie wiele, a nawet wszystko, a im dłużej się zastanawiam to dochodzę do wniosku, że bardzo mało wiedzą. Nikt nie zna mnie w całości. I chyba nikt, nigdy nie pozna.