Mam skłonność do życia we śnie, do zmyślania sobie ludzi i sytuacji, do urabiania życia na kształt teatru, do nierzeczywistości.

Im więcej myślę, tym bardziej nie wiem o co mi chodzi.

Człowiek walczy, by przetrwać, a nie po to, by się poddać.

Nie chcę, abyś był we mnie szalenie zakochany. Zakochanie to nie miłość. Chcę, abyś mnie kochał czasem rozsądnie, czasem spontanicznie, nie rzucił dla mnie świata, ale się tym światem dzielił.

Oczami umysłu można zobaczyć więcej niż oczami ciała. Trzeba się oprzeć i zamknąć oczy.