Życie to ciągłe balansowanie między własnymi pragnieniami, a oczekiwaniami innych.

To za dużo jak na mnie.

Bo gdy spotyka się kogoś miłego, to zwykle myśli się, że jest biedny

Nigdy nie przestaniesz kogoś kochać. Po prostu nauczysz się bez niego żyć.

Tak tu słodko na tej ławce\nChce się dać rozbawić kawce\nRazem skrzydła z nią rozpostrzeć\nŚwiat łagodny w sercu dostrzec.