Może za często do niej dzwoniłem. Może powiedziałem jej za wiele o sobie. Może popełniłem ten błąd, koszmarny błąd przytulania się do niej w środku nocy i słuchania, jak oddycha. Może pozwoliłem sobie za bardzo przy niej odpoczywać. Może po raz pierwszy w życiu od czegokolwiek się uzależniłem.

Dziękuję Ci Boże za każdy dzień, za piękny sen, za to co mam, za to co dam, że nadal trwam, że pomagasz mi, nawet za łzy. dziękuję dziś Ci.

Dla dobra dziecka, matka zejdzie nawet do piekieł... by ono, zaznało odrobinę nieba, tu na ziemi...

Trudno jest żyć, łatwiej jest umrzeć. Zamykasz oczy i więcej ich nie otwierasz. Co w tym trudnego? Nic, tyle tylko, że cholernie trudno zostawić tych, których się kocha.

Kobietę stworzono z żebra mężczyzny. Nie ze stopy, by po niej deptano. Nie z głowy by była mądrzejsza. Z żebra, które jest pod ramieniem, mającym ją chronić i blisko serca, by ją kochać.