Bardzo tęsknię za Tobą. Rano jeszcze pół biedy, bo trzeba pracować, ale pod wieczór Twoja nieobecność staje się dramatyczna.

Ale czy może być większa tortura niż nagłe uświadomienie sobie, że ta nadzieja była tylko złudzeniem podnieconych zmysłów?

Nie założę Ci nigdy w życiu żadnej obroży. Mężczyźni z obrożami na szyi i tak nie wracają do swoich kobiet. A ja chciałabym, żebyś wracał do mnie. Bądź wolnym kotem, ale budź się rano obok mnie.

Znam prawdę, ale nie chcę przestać wierzyć...

Bo sztuką jest znaleźć powód do uśmiechu nawet, gdy wszystko się wali.