Charakteru się nie kupi, trzeba się z tym urodzić, a szacunek? Szacunek zbierasz kiedy nie zawodzisz.

Jak musisz, to kłam. Tylko rób to doskonale. Amatorszczyzna mnie obraża.

Nikt nie zauważa tego, że coś ukrywam, że mówiąc: jest ok, mam na myśli: pomóż mi, nie dam rady, mam dość.

Ano cóż, paskudny otacza nas świat. Ale to nie powód, byśmy wszyscy paskudnieli. Dobra nam trzeba.

Dlaczego ludzie nigdy nie uczą się na cudzych błędach? Czemu pociąga nas to,co powinno nas odrzucać?