A przecież nie chcę źle, przecież już wiem jak to boli, mimo tego i tak zawsze, muszę coś spierdolić.

Dlaczego ludzie wolą obchodzić obce tradycje? Halloween? Przecież i tak nie rozumiemy, przebieranki, straszenie się na wzajem. A gdzie motyw przewodni, pukanie do drzwi z informacją "Cukierek albo psikus!" ? Każda okazja jest dobra by się napić. Uśmiech, żart, zabawa. Ale czy dziś Ci sami ludzie wezmą znicze, chryzantemy, zachowają spokój i powagę? Zapalą znicz na grochach najbliższych, odmówią krótką modlitwę za ich duszę? Nasza tradycja także jest piękną. Są to chwile pełne zadumy.

Nikt nie odgadnie, co u kogo w sercu na dnie.

Życie nigdy nie było sprawiedliwe. Umierają Ci co chcą żyć, żyją Ci którzy umarli za życia.

Prawdziwa kobieta ma zasady, ambicję i plany, szacunek do swojego ciała, kocha bezgranicznie i nie zawodzi. Ma również granicę wytrzymałości i nawet kochając całą duszą wybierze rozstanie zamiast bycia na drugim planie i upominanie się o czułe słowa, bo wie ile jest warta.