Na początku było Słowo. Potem pojawił się pieprzony edytor tekstu. Potem procesor myślowy. A potem nastąpił koniec literatury.

Żyję bo muszę. Muszę to żyję. Ale co to za życie jak nie czuję, że żyję.

Czasami życie odwraca się do góry nogami, abyśmy mogli spojrzeć na nie z innej perspektywy.

Mam chyba w mózgu larwy, bo ciągle słyszę szepty Mówią, że ludzie są szpetni, a cały świat to śmietnik.

Patrze w lustro....Co widzę? Dziewczynę z marzeniami, które być może nigdy się nie spełnią...