Widzicie, wspomnienia wywołują ból. Najdotkliwszy zaś sprawiają najlepsze z nich.

Rozbierz mnie. Słowo w słowo. A zobaczysz, ile noszę milczenia.

Czasem płaczę, bo chce mi się płakać, wtedy czuję, że uchodzi ze mnie złość .

Bo wszystkie drogi stąd prowadzą na tory.

Nienawidzę płakać przy innych. Pokazywać bezradność.