Pożółkły liść przypomniał mi, ile to lat minęło. Zgubionych chwil przez palce przepłynęło. I nie mam żalu w sobie dziś, choć wiele przegapiłam. Nie raz, nie dwa ten sen się śni, że wciąż naiwna byłam. Popełniam błędy nieświadomie, za jakiś czas się pewnie dowiem. I znów przeżyję rozczarowanie, bo przecież ludzie dobrzy są, choć czasem zwykli dranie.

Żeby coś znaleźć, trzeba wiedzieć, czego się szuka.

W tym życia nie jesteśmy zdolni
do dokonywania czynów wielkich,
możemy jedynie czynić drobne
ale z wielkiej milości

Bo widzisz, kiedy już będę mogła oddychać, to trzeba będzie żyć. A ja tak bardzo boję się życia.

Żyjem sobie ostatnio na kompletnym lajcie... :-D totalny luuzik :-). Nie przejmuje się niczym i dobrze mi z tym