Gdy byłam małym dzieckiem myślałam, że będę kiedyś szczęśliwa. Niestety myliłam się... Dziś nie mogę przestać płakać.

Myślenie. Myślenie i samotność, bo nieważne, z kim spędzasz czas, na końcu jesteś sama.

Humor? Nieobecny. Radość? Poszła na wagary. Smutek? Jestem. Miłość? Śpi. Przyjaźń? Pojawia się i znika. Nadzieja? Obecna, ale bardzo chora.

Czasami człowiekowi wystarczy tylko odrobina nadziei lub choćby cień szansy.

Życie jedyna jest
miłość nie zna końca
życie cierpliwa jest
zawsze ufająca
wszystko potrafi znieść
wszystko oddać umie
życiu nadaje sens
każdego zrozumie.