Lubię żyć tak, jakby to była ostatnia dana mi chwila, dlatego wszystko wydaje mi się takie piękne.

Polej kolejkę za te martwe marzenia, za wszystko co miało tu być, czego nie ma. Zalejmy pałę do reszty jak świnie, w głupiej nadziei, że ból przeminie.

Ja też kcę złapać... Mogę?

Nie możemy przecież ciągle udawać, że jest dobrze.

I mam dość tych dziwnych znajomości, których jestem więźniem. Chcesz to przychodź, nie to nara. Ile razy można dać się połamać?