Mówiłam już..., że Cię nie lubię? ;>

To dziwne, ale kiedy człowiek się czegoś boi i oddałby wszystko, byle tylko spowolnić upływ czasu, czas ma okropny zwyczaj przyspieszania swego biegu.

Czasem są takie dni, że jeszcze nie zdążysz wyjść z domu, a już chcesz do niego wrócić.

To jest moje życie, mój czas, moja walka i marzenia, koniec pierdolenia, krótko i na temat.

Jest mi tak bardzo źle, że nie umiem tego opisać. Dobrze, że mogę sobie tutaj popłakać i pojęczeć. W moim realnym świecie wymagają ode mnie uśmiechu i wielkiego szczęścia ;/