Sny to poematy podświadomości.

Prawda się nie liczy. Liczy się tylko to, w co wierzą ludzie.

Nagle mam ochotę się rozpłakać. I nie chodzi o kobiece łzy, spływające malowniczo po policzkach, ale o szloch i wycie do księżyca.

Gdzieś na końcu zeszytu było napisane: "przecież kiedyś musi być dobrze".

Ludzie zazwyczaj nie mają pojęcia, jak bardzo się starasz i jak bardzo Ci zależy, dopóki nie przestaniesz