Życie jest zardzewiałym kołpakiem leżącym w przydrożnym rowie, ale trwa i trwa.

Jeśli czegoś bardzo chcesz, dąż do tego mimo przeszkód i ludzi, którzy mówią, że to nie ma sensu.

Nigdy nie można wrócić do tego co już się stało.

Nie ma nic z wyjątkiem cierpienia i żalu, gdy myślimy o rzeczach i ludziach, których nie możemy mieć, o możliwościach, których nigdy nie zyskamy.

Nie można godzić się na rolę nieświadomego wyrobnika czynności egzystencjalnych. I w obronie własnej trzeba ścigać sens codzienności jak przestępcę.