Aż któregoś dnia pojmujesz nagle, że całe twoje życie jest ohydne, nie warte zachodu, jest horrorem, czarną plamą na białym polu ludzkiej egzystencji. Pewnego ranka budzisz się z lękiem, że będziesz żyć.

Nigdy nie jesteśmy gotowi na bycie w pełni sobą.

Może dlatego wydaję ci się szczęśliwy, ponieważ cieszę się tym, co mam, a nie tęsknię za tym, czego nie mam.

Jeśli plan nie działa, zmień plan, ale nigdy cel.

Najlepszymi lekarstwami są miłość i radość. No może jeszcze... zdrowy rozsądek.