Jest taki moment, w którym zaczynasz widzieć trochę inne rzeczy, trochę więcej.

Życie samo w sobie jest niewyjaśnioną zagadką.

Idźmy za dom, na ławkę, do kina, do lasu, na ognisko, nad rzekę, za rękę, pod rękę, na rękach, wróćmy jutro, pojutrze, za tydzień, za miesiąc, za rok, nigdy.

Prawda była taka, że szczęście i ja od bardzo dawna nie byliśmy ze sobą w najlepszych stosunkach.

Jak cudownie można przysłonić problem emocjonalny udając, że dąży się do perfekcji.