Zawsze może być lepiej, a później się umiera.

Świadomość, że cuda się zdarzają, wielu ludziom daje siłę do życia.

Jak chciałbyś umrzeć? W wieku osiemdziesięciu lat, we własnym łóżku, z brzuchem pełnym wina i kutasem w ustach dziwki.

A może przebaczenie polega właśnie na ciągłym odsuwaniu od siebie bolesnych wspomnień, póki czas nie uleczy ran i gniewu, i póki krzywdy nie zostaną zapomniane.

To, kim się było, u ludzi większe ma znaczenie niż to, kim się jest.