Siedzisz a po Twoich policzkach strumieniami płyną łzy. Płaczesz bo sobie nie radzisz. Bezsilność niszczy Cię od wewnątrz, wylewasz morze łez bo myślisz, że potem będzie lepiej ale na drugi dzień zdajesz sobie sprawę, że tak nie jest i nie będzie.

Droga kończyła się niczym dziewictwo, dość niespodziewanie i całkowicie nieodwołalnie.

Uwaga! Ja i moje otoczenie przechodzimy zmiany. System wartości w przebudowie. Za utrudnienia w egzystencji przepraszamy. I proszę o wyrozumiałość :)

Kłamstwo zdąży obiec pół świata, zanim prawda włoży buty.

Przemijamy. Stare ustępuje miejsca nowemu, w ten sposób świat posuwa się naprzód. Ale pamiętajmy o tych, którzy odchodzą, ta pamięć daje im nieśmiertelność