Pani pyta dzieci: - Kto ułoży zdanie z rzeczownikiem cukier? Zgłasza się Jasiu i mówi: - Piję herbatę z cytryną. - A gdzie cukier, Jasiu? - Rozpuścił się.
Są wiersze radosne, ale są i smutne. Zupełnie jak życie, które jest okrutne. Bo daje radość, uśmiech i nadzieję, Ale i odbiera i często się z nas śmieje.