Mam taką osobę w życiu, bez której nic nie miałoby sensu

Namalować ogromne serce na przystanku i potraktować je z buta. Wandalizm? Nie, życie.

Ludzie płaczą na wiele różnych sposobów: jedni głośno, trzymając za ręce albo przytulając kogoś innego, inni po cichu, tłumiąc dźwięki, zwinięci w kłębek. Jeszcze inni po prostu siedzą i patrzą przed siebie niewidzącymi oczami, a łzy spływają im po policzkach. płacz bardzo oczyszcza. W pewnym sensie czuję się po nim lepiej, albo raczej nie lepiej, ale do pewnego stopnia czyściej. Oczyszczona i wykończona.

Ludzie często nie zdają sobie sprawy jak, nawet nieświadomie ranią innych. Nie chodzi tu o jakiekolwiek rany fizyczne, ale o słowa. Te, które często nieumiejętne wypowiedziane potrafią zniszczyć wszystko. Te, które ranią sto razy mocniej od czynów.

Od przeszłości można uciekać, albo wyciągnąć z niej jakieś wnioski