Spędziliśmy tak wiele chwil razem, byliśmy szczęśliwi, nie potrafiliśmy żyć bez siebie. A teraz nie odzywamy się, nie spotykamy się, spoglądamy na siebie obojętnie, nic dla siebie nie znaczymy... Potrafisz wytłumaczyć co się z nami stało??

Co się z Tobą dzieje? Nie taki byłeś pół roku temu. Nie wiem czy takiego Cię chcę..

Przez wszystkie te tysiąclecia ludziom nie udało się rozgryźć zagadki, jaką jest miłość. Na ile jest sprawą ciała, a na ile umysłu? Ile w niej przypadku, a ile przeznaczenia? Dlaczego związki doskonałe się rozpadają, a te pozornie niemożliwe trwają w najlepsze? Ludzie nie znaleźli odpowiedzi na te pytania i ja też ich nie znam. Miłość po prostu jest, albo jej nie ma.

Mogło to trwać wiecznie, mogliśmy żyć długo i szczęśliwie, lecz teraz dotarliśmy do końca i minęły już napisy końcowe naszej zakłamanej bajki.

A gdy patrzę cztery lata wstecz, nadal nie mogę zrozumieć tego, dlaczego mój wzrok skierował się właśnie na Niego. i przypominając sobie ten dzień, w którym pierwszy raz Go zobaczyłam - nigdy nie sądziłam, że tak bardzo namiesza w moim życiu. byłam głupia, strasznie głupia wypowiadając w Jego kierunku jakiekolwiek słowa - byłam tak bardzo naiwna, i tak strasznie nieświadoma tego, że siedzi w Nim tyle skurrwysyństwa.