Wspomnienia ogrzewają człowieka od środka, ale jednocześnie siekają go gwałtownie na kawałki...

Możesz mówić, że go nie ma, ale w twoich smutnych oczach zawsze będzie.

Mimo wszystko, dziękuję, że mogłam to przeżyć.

Nigdy nie będzie jak było, a ja nie potrafię się z tym do końca pogodzić.

Czuję twój zapach, czuję twój oddech, czuję twój dotyk, chociaż nie ma cię obok.