Patrze sobie teraz na wszystkie wspomnienia.. I wiecie co? Ten świat stanowczo za szybko się zmienia..

I kolejne bagno. Kolejne błędy. Kolejne epizody, które zamieniając się we wspomnienia, wbijają się w moje serce niczym odłamki szkła.

Za dużo pamiętam... Nie powinno się tyle pamiętać. Człowiek nie beczka. Nie wszystko się w nim zmieści. A najgorsze, kiedy zacznie się przelewać.

Wspomnienia upiększają życie, ale tylko zdolność zapominania czyni je znośnymi

Porozmawiajmy o tym jak ciężko jest zapomnieć...