Umiem się bronić przed zazdrością. Wiem, że zazdrość potrafi zrujnować każde szczęście.

I przychodzi taki dzień, że przestaje Ci zależeć. Nie tylko na nim, ale na wszystkim. Wszystko przestaje być ważne i traci sens. Nie rozumiesz po co się budzisz, po co zasypiasz. Przecież i tak nie masz dla kogo.

I okazuje się, że nikt nas nie okłamał, tylko my zbyt dużo sobie wyobrażaliśmy.

I mimo, że jest ciężko i ma się dość, nie poddajesz się, bo wiesz że z tą osobą jesteś szczęśliwszy niż z kimkolwiek innym.

To co Cię dręczy, zakopujesz głęboko i myślisz, że tego nie ma? To dlaczego nie śpisz?