Skoro chcesz wiedzieć, wyznać ci muszę, że nierozłączne są nasze dusze. Świt. Wstajesz światłem opromieniona, Czuję me serce w twoich ramionach.

Gdy ciało słabnie, ból je przeszywa I kres wydaje się bliski, i Trwa nasza miłość, jest ciągle żywa, Śle pocałunki, czułość, uściski.

Ty pierdolony, przeklęty, zarozumiały, egoistyczny, pewny siebie, pozbawiony uczuć i wszelkich znaków miłości dupku. Tęsknie, wróć..

Miłość jest dziką siłą. Kiedy próbujemy ją okiełznać, pożera nas. Kiedy próbujemy ją uwięzić, czyni z nas niewolników. Kiedy próbujemy ją zrozumieć, miesza nam w głowach.

Ale temu uśmiechowi nie można było się oprzeć. Ten uśmiech mógłby wygrywać wojny i leczyć raka.